Powietrzne i morskie siły Stanów Zjednoczonych
zaatakowały obiekty terrorystyczne...
Lot nr 103 linii Pan Am rozbił się w mieście Lockerbie.
Sankcjonował akty terroru w Afryce, Europie i na Bliskim Wschodzie.
Agresja w Kuwejcie nie może mieć miejsca.
Ta bezlitosna pogoń za terrorem...
Nie będziemy dokonywać rozróżnienia...
USS Cole został zaatakowany podczas tankowania w porcie Aden.
To był akt terroryzmu.
Akt wysoce tchórzowski.
Kolejna piosenka, którą zagramy, to stary i ceniony klasyk.
Dopóki coś go nie zatrzyma...
Upewniam się, że nie uderzą ponownie.
Ten samolot uderzył w World Trade Center.
Tysiące ludzi w biegu...
Musimy być i będziemy czujni.
Co ty odpierdalasz?
Kurwa! Już raz coś przegapiłam.
To się nie może powtórzyć.
To było dziesięć lat temu.
- Każdy coś wtedy przegapił. - Nie jestem „każdym”.
Poprzednio w Homeland...
Co dokładnie powiedział?
„Amerykański jeniec zmienił strony”.
Jestem Amerykaninem.
Jeśli jest terrorystą, musimy mieć go na oku
od chwili opuszczenia samolotu.
To niemożliwe.
Ile czasu zajmie ci podłączenie?
Będziesz miała obraz nim Brody wróci do domu.
Witaj, Wielki Bracie.
Jesteśmy gotowi na pańską odprawę.
Najpierw chcę zadzwonić do żony.
Jessica, to ja.
Miło mi poznać.
Uściskaj go, Chris.
Dziękuję, panie wiceprezydencie.
Chce podziękować rodzinie za siłę podczas mojej nieobecności.
Trzy dni temu mieliśmy powiedzieć to dzieciom.
To mój mąż, Mike.
Czy Abu Nazir był obecny, gdy pana przesłuchiwano?
Nie.
Nie sądziłem, że to moja sprawa.
Teraz sądzę. Powiedz, że nie ryzykuję odsiadki w więzieniu federalnym
w imieniu wariatki.
Może z moją głową jest coś nie tak, ale siedzisz w tym po uszy!
Myślisz, że ujdzie ci to na sucho?
Pomyślałam, że jak zdobędę dowód...
Zdobyłaś? Choćby jakaś poszlakę?
Nie.
Załatw sobie prawnika.
Kiedyś coś przegapiłam. To się nie może powtórzyć!
To było 10 lat temu. Każdy coś wtedy przegapił.
To schemat.
Widzisz?
Kontaktuje się z kimś, Saul. Wysyła komuś wiadomość.
Może uśpionej komórce.
Nadal grozi mi więzienie?
Jeszcze nie.
Od komnat Montezumy
Aż po wybrzeża Trypolisu
Za ojczyznę walczyć gotowi
I o swój honor też
Z dumą tytuł swój nosimy
Amerykańskiego marine
Hej.
Chcesz kawy?
Dana, Chris, schodźcie, bo się spóźnimy!
Idziemy!
Spóźnię się pierwszego dnia pracy.
Zrobić ci przed wyjściem jajecznicę?
Zwolnij.
Mamo, nie mogę znaleźć skarpet!
Gdzieś tu były kiełbaski.
Znowu, co?
Zobacz w suszarce!
Dana, pomożesz mu?
Około 4 rano krzyczałeś coś w języku, który przypominał arabski.
Mocno chwyciłeś mnie za ramię.
Nie chciałeś puścić.
Jezu.
Pokaż.
Cześć.
Ciągle tam są.
Stoją tu całą noc, nawet kiedy śpimy?
Znowu nie spuściłeś wody, przychlaście.
- Dana, język. - To nie jest przekleństwo.
Nie odbieraj!
Halo?
CBS News.
- To już trzeci raz w tym tygodniu. - Powiedz, że mnie nie ma.
Mówi, że go nie ma.
Podobno nie chciałaś się spóźnić.
Może powinnam zrobić sobie wolne.
Tyle lat bylem zdany na siebie, że jeden dzień więcej nic nie zmieni.
Już idźcie. Zmykajcie.
No to idziemy.
Ruchy, ruchy.
Jest!
Jak się pan czuje na wolności?
Zamierza się pan zaciągnąć ponownie?
Zamierza pan tam wrócić?
Jak to jest znów być w domu?
Zamierza się pan ponownie zaciągnąć?
Wstyd? Strach? Tortury?
Sprawdziliśmy ruchy palców Brody'ego
z ekipą szyfrującą i ciężko mi to mówić, Saul,
ale nie znaleźliśmy żadnego schematu.
Nie ma nawet kwadratowej funkcji bazowej.
Oczywiście będę próbował dalej, ale wątpię, by to coś dało.
Szukaj dalej.
Chcę mieć co do tego pewność.
Pogadamy później.
Co ty na to?
Na pewno oryginał...
Dzieło jednego z największych holenderskich malarzy tamtych czasów.
Relatywnie niedawno nabyte, jeśli się nie mylę.
Od artysty, który, jak się okazało, był nie tylko Holendrem,
ale i Żydem.
W klubie, do którego Żydzi nie mają wstępu.
Do tego zmierzałeś, prawda?
Co cię sprowadza?
Wysoki Sądzie, nie proszę o nic, na co nie pozwolono w ostatnich 10 latach.
Nakaz obserwacji nieokreślonego podejrzanego na amerykańskiej ziemi...
Gdyby to była zwykła prośba, szedłbyś zgodnie z procedurą.
Przy tej sprawie nie mam czasu na składanie wniosków w sądzie.
Więc prosisz mnie o wystawienie nakazu FISA na...
Jak mówicie teraz na to w Langley?
- Między innymi wizyty domowe u tych... - ...którzy nie mogą odmówić.
Którym nie chcemy przeszkadzać.
Przestaniesz mnie kiedyś prosić o takie rzeczy, Saul?
No cóż...
Obaj wiemy, że jesteś na to zbyt dobrym sędzią, Geoffrey.
Możemy chociaż udawać, że tu chodzi o ochronę prawa,
a nie płacenie za chwilę słabości w przeszłości?
Tu chodzi wyłącznie o prawo, Wysoki Sądzie.
Kurwa.
Hej, Maggie, to ja.
Przepraszam, że nie dzwoniłam. Zawalili mnie robotą.
Pomyślałam, że was odwiedzę, jeśli to nie kłopot.
Oddzwoń i powiedz, co ty na to. Dzięki, pa.
Mam dzwonek, wiesz?
Nadal myślisz, że masz prawo do prywatności?
Boże, spójrz na to miejsce.
Zepsuty...
Dzwonek.
- Co to? - Masz cztery tygodnie.
Nakaz FISA? Działamy legalnie?
Powiedzmy, ale dalece nieoficjalnie. I bez zgody Estesa.
Uważaj, by nie pomylić tego z aprobatą
i bym nie odpowiadał za zamianę tego w osobistą krucjatę.
Inwigilacja Brody'ego ma sens. Na moim miejscu zrobiłbyś to samo.
Nie.
Okłamałaś mnie, Carrie.
A potem w tym pokoju, kiedy cię nakryłem...
Wiem, co zrobiłam.
I wiem, że to było złe...
i obraźliwe.
Obraźliwe...
To słowo ledwie dotyka sedna problemu.
Cztery tygodnie, Carrie. Ani chwili dłużej.
Chcę ci coś pokazać.
Ma koszmary.
Błaga w nich kogoś o śmierć, po arabsku.
Za bardzo się boi lub wstydzi, by stawić czoła prasie,
czy też rozmawiać z telewizją, i co robi?
Znajduje schronienie w rogu sypialni i siedzi tam przez pięć godzin.
Co jest zrozumiałe po ośmiu latach w niewoli.
A jeśli chodzi o coś więcej?
Gdyby Brody przeszedł na ich stronę, wiesz, co robiłby w tej chwili?
Rozmawiałby z prasą, udzielał wywiadów telewizji,
grałby bohatera, jakiego wszyscy w nim widzą.
Może dla niego to nie jest takie proste.
Prześpij się trochę, Carrie.
Nie twierdzę, że przemiana w terrorystę to prosta sprawa, Saul.
Biorą cię do niewoli i torturują Bóg wie jak długo,
i wreszcie przeciągają cię na swoją stronę,
a potem wracasz do domu i nagle wszystko staje się realne.
To jedna z interpretacji, chociaż innych obecnie nie mamy.
Posprzątaj tu. I zjedz coś normalnego.
Dorastałam w Colorado Springs. Uczęszczałam do BYU,
zainteresowania: finanse, podróże, mężczyźni.
Stacey Moore, to jest Latif bin Walid.
Majordomus jego wysokości, księcia Farida.
Proszę kontynuować.
Należy pani do kontaktowych czy spokojnych osób?
Raczej kontaktowych. Na pewno towarzyskich.
Lubię imprezy, jeśli o to chodzi.
Lubisz alkohol?
Nie należę do pijących, per se, jeśli o to chodzi.
Stacey...
Starasz się o pracę, w której w ciągu dwóch lat
zarobisz więcej, niż większość ludzi w 20.
Jeśli chcesz przejść pozytywnie tę rozmowę,
musisz być pewna siebie, opanowana,
skromna i dyskretna jednocześnie.
Dlatego przestań mnie pytać, co mam na myśli.
Myśl i odpowiadaj.
Lubisz seks analny?
Słucham?
A inne kobiety?
Jasne.
Obie rzeczy.
Spotykałaś się kiedyś z kimś sławnym?
To nie wasza sprawa.
Musisz ją wygolić, złotko.
Jego wysokość nie toleruje włosów w tym miejscu.
Bardzo dobrze. Przeszłaś do ścisłej czołówki.
Skontaktujemy się z tobą w przyszłym tygodniu.
Gratulacje. Możesz się ubrać.
- Do kogo dzwonisz? - Do kosmetyczki.
Ja też muszę się wygolić przed przybyciem księcia.
Możesz sam zrobić mi rezerwację, jeśli chcesz.
- Muzyka. - Granie na czekanie.
Kenny G. „Welcome to America”.
Daj.
Możesz poprosić kolejną dziewczynę?
Szybko, szybko.
Tu Lynne Reed. Przez dwa „e”.
Poleciła mi was jedna klientka, Carrie.
Tak, ona.
Chcę zamówić brazylijską depilację na jutrzejsze południe.
Nie, tylko wtedy mam wolne.
Niech będzie południe. Do zobaczenia.
Halo.
Carrie, tu Yvonne Marshall. Mam dziś służbę.
Cześć, Yvonne. Co się dzieje?
Uaktywniła się twoja wtyczka.
Zarezerwowała kurację w Yara Spa w Georgetown.
- Lynne Reed? - Dokładnie. Użyła twojego imienia
- i umówiła się na samo południe. - Południe?
Jesteś pewna, że chodziło o południe?
Powiedziała, że tylko wtedy jej pasuje.
Dzięki, Yvonne.
Jak w szkole?
W porządku.
- Jest tata? - Nie wiem.
Jak chcesz pomóc, to rozpakuj te torby.
Jak ci minął dzień?
Świetnie.
Mam nadzieję, że ci to nie przeszkadza.
Poczęstowaliśmy się twoją gorzałą.
Pomyśleliśmy, że wpadniemy po raport o Brodym.
Już streszczam.
Wrócił trzy dni temu i minie trochę czasu, nim zechce
trochę się otworzyć.
Ten człowiek symbolizuje zwycięstwo z terroryzmem.
Oczywiście dzięki pomocy CIA.
Zapominając na chwilę o tym, że to im Brody zawdzięcza życie,
oto fakty: Bin Laden nie żyje.
Amerykanie myślą albo chcą myśleć, że ta wojna zbliża się ku końcowi.
Politycy naciskają na całkowite wycofanie wojsk z Afganistanu.
Ale jak wszyscy dobrze wiemy, kapitanie, terroryści wciąż tam są.
Brody musi przypomnieć Ameryce, że to jeszcze nie koniec tej wojny.
A jeśli nie jest na to gotowy... psychologicznie?
Jebać to. Do roboty.
Czyż nie to jest mottem marines?
W walce, kiedy chodzi o zabicie wroga.
Brody też ma to robić?
Nie tym tonem, kapitanie.
Zwykły karierowicz z brązowym nosem w mojej szkockiej
mówi: „Jebać to. Do roboty”.
Jest pan kapitanem amerykańskiej Piechoty Morskiej.
Nie umie pan wydać sierżantowi bezpośredniego rozkazu?
To mam przekazać pańskim przełożonym?
Mike, rozumiem. Ty i Brody jesteście przyjaciółmi.
Przy okazji, jak się miewa jego żona, Jennifer?
Jessica.
Jeśli Brody nie chce dla nas, to powinien to zrobić dla niej.
Dla ich dzieci.
I jestem pewien, że znasz ich kiepską sytuację finansową.
Proponujemy wysokie wynagrodzenie za ponowny zaciąg oraz awans,
co wyciągnie jego rodzinę z finansowego dołka.
Proszę wesprzeć przyjaciela dobrą radą.
Gdzie mama położyła mieszankę naleśnikową?
Co?
Gin, zasrańcu.
Znalazłem.
Tato...
Co się czuje po zabiciu człowieka?
Mogę jakoś pomóc?
Mam kilka pytań, sierżancie Brody.
Mogę mówić panu Nick?
Masz dziesięć sekund na opuszczenie mojej posesji.
Alan Quick, kanał 10. I stoję na drodze publicznej.
Pięć sekund.
Daj spokój, Nick.
Może zacznę od czegoś łatwego.
Jak twoje dzieci radzą sobie z...
Kurwa.
Kurwa!
Max, wszedł do lasu za domem. Niecałą minutę temu.
Kieruj się w stronę Mansfield Road.
To 365 metrów na północ. Zadzwoń, gdy go znajdziesz.
Cholera.
Kto zostawił naleśnika na gazie?
Gdzie tata?
Firmę opuściłem głównie po to, żeby mieć normalne życie.
Stajesz się wrogiem numer jeden mojej żony.
Odezwało się źródło informacji.
- Kto? - Dawny rekrut z Bahrajnu.
Profesjonalna dziewczyna saudyjskiego księcia.
- Co ma? - Niedługo się dowiemy.
Masz coś do jedzenia?
Tak. W lodówce znajdziesz jogurt.
- Lynne, jak się masz? - Raczej dobrze.
Co robisz w Waszyngtonie?
Szukam dziewczyn do haremu księcia. Będzie tu jutro.
Spotkanie w samo południe. Kod czerwony?
Pięć dni temu, na Cyprze, byłam na jachcie księcia Farida bin Abbuda.
Jego majordomus, Latif bin Walid, zapowiedział niespodziewanego gościa.
Kto to był?
Wiesz, że mają w zwyczaju kamienować kobiety,
które robią coś, czego nie powinny?
Abu Nazir.
Byłam blisko niego.
Nie chcę więcej tego robić. Nie żartuję, Carrie.
Ciężko mi nawet oddychać. Zaczną coś podejrzewać.
Lynne, miej tylko oczy i uszy otwarte aż do końca umowy z księciem.
To samo mówiłaś mi w Bahrajnie, ale nie sądziłam, że znajdę się
tak blisko najgroźniejszego terrorysty.
Jesteś jedyną wtyczką, która widziała Nazira w ciągu siedmiu lat.
Wtyczką?
Jestem zwykłą dziewczyną z Sandusky, Ohio,
którą namówiłaś do pomocy naszemu krajowi.
I nie pozwolę cię skrzywdzić.
Nie odchodź. Nie możesz.
I nie myśl, że nie wiem, ile cię to kosztuje.
Saul Berenson.
Zaalarmuj grupę, Saul.
Informuj Estesa. Zmieniamy zasady gry.
Możesz dokładniej?
Nie chcę mówić o tym przez telefon.
Ochrona źródła?
To o wiele więcej, Saul.
Mam wizualne potwierdzenie dziadka piaskowego.
- Co? - Słyszałeś.
Był widziany.
- Daleko jesteś? - Dwadzieścia minut.
Zbiorę grupę.
Co tu robisz?
Muszę pogadać z Brodym.
Hej, młody. Co jest?
Tata kogoś pobił.
Dana, prosiłam, byś pooglądała telewizję z Chrisem.
Poszła do siebie.
Kogo pobił?
Pooglądaj telewizję. Zrobisz to dla mnie?
Wejdź.
Co się dzieje? Dzieci nie w szkole?
Nic nie wiesz? Nie po to tutaj jesteś?
Nie, a co się stało? Wszystko w porządku?
Brody uderzył reportera i uciekł do lasu.
Chris wszystko widział.
Weź głęboki oddech, Jess. No już...
No proszę, pani Brody.
- Kiedy? - Godzinę temu, może więcej.
Dlaczego nie dzwoniłaś, Jess?
Co to jest?
Ma koszmary.
On to zrobił?
Przebłyski czy jak to tam zwą.
Muszę starać się, by wszystko było dobrze.
A wtedy ty zapewniasz, że będzie.
Będzie dobrze, Jess.
Serio? Naprawdę tak uważasz?
Ohyda, Carrie.
Po raz pierwszy od siedmiu lat ktoś widział Abu Nazira.
To twoja zasługa. Nikt nie przeczy.
Ale to za mało, by użyć grupy uderzeniowej.
Nie proszę o to.
Potrzebuję tylko kilku ludzi do pomocy przy Brodym.
To wąski krąg.
I lepiej by tak zostało,
póki nie znajdziemy związku między Nazirem i Brodym.
Czyli pojawienie się Abu Nazira i cudowny powrót Brody'ego nic nie znaczą?
To przypadek?
To są kropki, których jeszcze nie połączyliśmy.
Saul, rozumiem, że wciąż się złościsz, ale pomóż mi.
Nie każę ci przestać, tylko zwolnić tempo.
Nakaz FISA daje ci cztery tygodnie.
Wykorzystaj je.
Ostrożnie, metodologicznie.
Chcesz czy nie, podlegasz Davidowi Estesowi,
którego kariera ruszyła z miejsca właśnie dzięki Brody'emu.
Chcesz mu to schrzanić, miej jakieś twarde dowody.
- Gdzie on jest? - Nie wiem.
Jak to nie wiesz?
Nie mógł uciec daleko.
Brody'emu wystarczy jedno, zaledwie 15-sekundowe spotkanie
z kontaktem.
Nie mogę tego przegapić.
Znajdź go, i to szybko. I dzwoń.
I banki.
Wszelkie schematy i transakcje numeryczne na każdą sumę.
Dziękuję.
Niesamowita robota, Carrie.
Twoje pozostałe sprawy idą na bok.
Niech ta twoja dziewczyna pilnuje Farida.
Mike.
Najpierw niech skopiuje wszystko z jego komórki.
Jest śmiertelnie przerażona.
Muszę mieć pewność, że ją ochronimy.
Wesprzemy.
Czterech ludzi da radę?
Jasne.
Dla prostytutki, którą zwerbowałaś w Bahrajnie?
Nie bądź kutasem, David.
Jak przydzielimy jej ekipę szybkiego reagowania,
skoro nie wiemy, kto patrzy?
Jeśli Abu Nazir cokolwiek wyczuje, zniknie.
Znowu.
Ich zadaniem jest nie zostać wykrytymi.
Chcesz powiedzieć, że nie wierzysz, że ochronią informatorkę?
Muszę podejmować trudne decyzje, Carrie.
Odpowiedz brzmi „nie”. Ty musisz kontrolować agenta.
Potrzebuje wsparcia? Wchodzisz. Do roboty.
Tak jest.
Niech to będą dobre wieści.
Przygląda się wszystkiemu. Deski, gwoździe, śruby...
...przewody elektryczne, narzędzia zasilane prądem.
Notuje coś?
Cokolwiek robi, chyba robi to w głowie.
Przemieszcza się. Oddzwonię.
Co?
Powinniście coś zjeść.
Tata nadal nie wrócił?
Wróci, nie martw się.
Coś nowego?
Temu gościowi jest na rękę, że Brody zniknął, by mógł posuwać jego żonkę.
Myślała, że rozstania są łatwe.
Masz popcorn?
Jedyne, co mam, to...
...precle.
Uwielbiam precle.
Wujku Mike, skoro jesteś kapitanem,
a tata tylko sierżantem, to jesteś jego szefem?
Pachną pysznie.
Czy sierżanci nie muszą salutować kapitanom
i zwracać się do nich „sir”?
Irlandzki gulasz! Ulubiona potrawa taty.
Prawda, mamo?
Tata ma kłopoty?
Kłopoty? Nie.
Mówiłem ci już wcześniej, że to reporter powinien mieć kłopoty.
Nie mamy kamery w garażu?
Przy takim budżecie musiałem wybierać.
Wszedł z torbą, w której ma Bóg wie co,
a my tego nie widzimy?
Chryste, Virgil!
Może zagramy w karty?
Gdzie dźwięk?
Nie zasłużyłaś, ale...
Dzięki.
- Gdzie byłeś? - Wybacz.
Chodziłem.
Cały dzień?
Nie wiedziałem, że nie mogę.
Nie rób tak.
Te osiem lat też nie było dla nas łatwe.
Wszyscy się zmieniliśmy.
Musimy znaleźć sposób na to, by zacząć od nowa.
- Uderzyłeś dziennikarza. - Przeżyję.
- Na oczach Chrisa. - Też to przeżyję.
To wszystko? „Przeżyję”?
Kolacja pachnie wyśmienicie.
- Dalej. - Przegrałam.
Hej.
W co gracie?
Kierki.
Kierki? Uważajcie na niego.
Kiedyś dzięki tej grze wygrywał drugą wypłatę.
Kierki, które marines nazywają „Polowaniem na cipki”.
- Może córka jest terrorystką. - Mamo, pretensje miej do marines.
Pierdol się, Virgil.
Jasne. Tobie też spokojnej nocy.
Gulasz irlandzki mamy?
Odmówimy modlitwę?
Modlimy się?
Mamy za co dziękować, prawda?
- Mogę zacząć? - Jasne.
Drogi Boże, dziękuję ci za sprowadzenie taty.
Uczyń go kapitanem, tak jak Mike'a.
A jedzenie, Chris?
A, tak... I dzięki za jedzenie.
- Amen. - Amen.
- Nie. - Na pewno?
Kubańskie.
Zawsze przychodzisz tu w mundurze?
„Zawsze jesteś marine”. To się chyba tak zaczynało.
Nie będę ci wciskał kitu. Nie możesz tak dalej, Brody.
Jak?
Dobrze wiesz, o co mi chodzi.
Gadasz z prasą. Rozmawiasz z CBS...
Wywiady...
- Stój, Mike. - Chcą cię awansować.
Hollywood zrobi o tobie film.
Po drodze zarobisz siana dla Jess i dzieciaków.
Powiedziałem „przestań”!
Przysłali cię tu, by zrobić ze mnie modelowego chłopca
dla celów ich głupiej wojny.
Wiesz co?
Możesz do nich wrócić i powiedzieć, że dni
w których podlegałem rozkazom armii Stanów Zjednoczonych
albo rządu, minęły.
Dosyć.
Wiesz, czego mi trzeba?
Chcę odzyskać ostatnie osiem lat.
W których dbałbym o żonę i dzieci.
W których nie musiałbym uczestniczyć w tej pieprzonej wojnie...
albo nie zostałbym więźniem.
Nie został porzucony na pastwę losu. Nikt by mnie nie torturował.
Zrobisz to dla mnie? A może to zbyt wiele?
Tam są drzwi.
Wujku Mike.
Są chwile, kiedy musisz się postawić.
Bronić swoich przekonań.
Żałuję, że widziałeś dzisiejsze zajście,
ale to się stało.
Przepraszam.
Nic ci nie będzie?
Tak czasem bywa, gdy odniesiesz sukces,
walcząc z agresywnym przeciwnikiem.
Dostał piłkę i zdobywa trzy kolejne...
To dla nich niesamowity sezon...
Roberts zdobył połowę punktów, 15 z 32.
Wszyscy chcą podziękować ci za służbę.
Za twoje poświęcenie.
Może chcą podziękować wszystkim: tobie, mnie, dzieciom.
Dobra.
Kiedyś zechcesz o tym porozmawiać.
Zabierz jego wysokość na górę, by się rozgościł.
- Kiedy następne spotkanie? - Za jakiś czas.
Czytałem artykuł. Fantastyczny.
Nie, oddzwonię...
Co to ma, kurwa, być? Przepraszam, niechcący.
- Wypadki się zdarzają. - Proszę pozwolić...
Mogę zapłacić za pralnię?
Nie trzeba.
Idź to zaprać.
Masz niecałe trzy minuty. Zaczekam.
Nie uwierzysz, co zrobiłem. Wylałem kawę na koszulę tej dziewczyny...
Jezu!
Pod spodem znajdziesz wtyczkę, która pasuje do telefonu księcia.
Kopiowanie zajmie 45 sekund.
A jeśli się to uda...?
Zadzwonisz do spa i dasz mi to osobiście.
A jak źródło nie będzie pasowało?
Będzie.
Obiecałaś, że nic mi nie grozi.
I mówiłam poważnie.
- Ekipa pilnuje cię całą dobę. - Jaka ekipa?
Poza człowiekiem, który przed chwilą oblał cię herbatą,
i którego nigdy już nie spotkasz, są blisko ciebie.
Jeśli ich widzisz albo znasz, wtedy mamy problem.
Potrzebuję kompaktu.
Ciocia Carrie!
Hej!
To najlepsze powitanie, jakiego doświadczyłam w życiu.
Jak się macie?
- Zapomniałaś o urodzinach Ruby. - Było świetnie.
Ten pan przyniósł węże, jaszczurki
- żółwie i w ogóle. - Wąż zjadł mysz.
I ja to przegapiłam? Kurka!
Zapomniałam o twoich urodzinach. Wybacz, Ruby.
Ale co to?
Mówiłam, Ruby.
Myślałaś, że zapomnę o czymś tak ważnym?
Pracowałam w sobotę, słonko.
Gdybym mogła, przyjechałabym. Przysięgam.
Mamo, zobacz, co Ruby dostała od cioci Carrie!
Świetne!
Podziękowałaś?
- Dziękuję. - Nie ma za co, kochanie.
Dobra, małpki. Idźcie dokończyć pracę domową.
Pokażecie ją cioci Carrie.
- Imponujące! - Biję je.
Tylko nie mów sąsiadom.
Wejdź.
Zostajesz na obiad?
Nie mogę...
„Chciałabym, ale jestem zawalona pracą”.
- Maggie... - Nie, przestań.
Nie musisz się tłumaczyć.
Martwimy się z ojcem o ciebie.
- A co u niego? - Poza tym, że chorujecie na to samo...
Mieszkanie za terapię - taki układ.
Więc dobrze.
Skończyłaś?
Maggie, wyluzuj trochę. Choć raz.
Tym razem tylko siedem?
Dając ci próbki, nie tylko ci szkodzę,
ale również narażam się na utratę licencji. Dlatego siedem.
No i spotkamy się za tydzień, a nie za miesiąc.
Chyba, że stawisz czoła problemowi i pójdziesz do psychiatry.
Praca taka jak moja...
Musisz ukrywać swoją chorobę
albo odetną cię od dostępu do ważnych danych.
Rozumiem, Carrie.
Jestem dobra w tym, co robię, Maggie.
A ja nie jestem byle konowałem.
Tata będzie wkurzony, że cię nie zastał.
Gdzie jest?
Bill wziął wolne. Poszli zagrać w golfa.
Mówiłaś, że wpadniesz wieczorem.
Jeszcze nie ma 18.00.
Następnym razem.
Pożegnam się z dziewczynkami.
Halo?
Odpowiedz, proszę.
Cholera, Virgil!
- Nie możesz spać? - Sprzątałem w garażu.
Naprawiłem drzwi.
Gotowi?
To prawda, że chcesz się zaciągnąć?
Wrócisz do Iraku?
Saul...
włącz telewizor.
Dzieje się dokładnie to, o czym mówiłeś.
Zaczyna grać kartą bohatera.
Przetłumaczone przez LingPerfect